Οι κορυφαίοι στο θρόνο τους

 

Η Ισπανία πιστοποίησε ότι είναι η καλύτερη Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των τελευταίων ετών και από την άποψη των σερί τίτλων, η καλύτερη ομάδα όλων των εποχών. Οι «φούριας ρόχας» με αυτή τη νίκη έγραψαν ιστορία, καθώς θα γίνουν οι πρώτοι που θα κατακτήσουν δύο συνεχείς φορές την διοργάνωση, ενώ ενδιάμεσα ήταν οι νικητές και του Μουντιάλ!!!
Στην Ισπανία πάντα  το ταλέντο περίσσευε, αλλά σε επίπεδο εθνικής υπήρχαν τεράστια εσωτερικά προβλήματα. Αυτή η γενιά παικτών της Μπαρτσελόνα και της Ρεάλ βρήκε τον τρόπο να συμβιώσει στην Εθνική και να μεγαλουργήσει,
Οι Ισπανοί μπήκαν αποφασισμένοι να πάρουν τα ηνία του αγώνα, κάτι που κατάφεραν στην δεύτερη ευκαιρία τους, με τον Σίλβα με κεφαλιά να βρίσκει το στόχο, μετά από εκπληκτική σέντρα του Φάμπεργκας. Οι Ιταλοί αντέδρασαν, καθώς ήθελαν να ανέβουν ξανά στην κορυφή της Ευρώπης ύστερα από 44 χρόνια, αλλά τις προσπάθειες τους σταμάτησε ο μεγάλος Κασίγιας. Στο 41΄και ενώ η ιταλική ομάδα βρισκόταν μπροστά, οι Ισπανοί με μια ταχύτατη αντεπίθεση και τελικό αποδέκτη τον Άλμπα, διεύρυναν το προβάδισμα τους σε 2-0 και πήγαν στα αποδυτήρια ως το απόλυτο αφεντικό του αγώνα.
Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Πραντέλι έκανε το μοιραίο όπως αποδείχτηκε λάθος να κάνει την τρίτη αλλαγή στο 57΄(Τιάγκο αντί Μοντολίβο) και σε πέντε λεπτά ο νεοεισελθών τραυματίστηκε αφήνοντας την ομάδα του με 10 παίκτες για το τελευταίο μισάωρο.
Κάπου εκεί οι Ιταλοί αποδέχτηκαν τη μοίρα τους και οι Ισπανοί έβαλαν ακόμη δύο γκολ στα τελευταία λεπτά του ματς με τις αλλαγές τους (Τόρες 84΄και Μάτα 87΄). Η ιταλική ομάδα ίσως δεν μπόρεσε να διαχειριστεί τη μεγάλη επιτυχία κόντρα στους Γερμανούς, καθώς παρουσιάστηκε ανέτοιμη στο μεγάλο τελικό, απέναντι στους Ισπανούς που ήταν απόλυτα συγκεντρωμένοι και έκαναν την καλύτερη τους εμφάνιση στο τουρνουά.
Το τελικό σκορ αδικεί τη συγκλονιστική παρουσία των Ιταλών στο φετινό Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, προδίδει όμως την αναμφισβήτητη μεγάλη ατομική ποιότητα, καθώς και το ομοιογενές σύνολο των Ισπανών.
Τα κλάματα του Μπονούτσι, τα δάκρυα του Πίρλο και του Μπαλοτέλι, την ίδια στιγμή που ο Κασίγιας και οι υπόλοιποι Ισπανοί ύψωναν το Κύπελλο στον ουρανό του Κιέβου, ήταν οι τελευταίες εικόνες του Euro 2012.
Οι συνθέσεις των ομάδων:
Ισπανία (Βιθέντε Ντελ Μπόσκε): Κασίγιας, Αρμπελόα, Ράμος, Πικέ, Αλμπα, Τσάβι, Μπούσκετς, Αλόνσο, Σίλβα (59′ Πέδρο), Ινιέστα (87′ Μάτα), Φάμπρεγκας (75′ Τόρες).
Ιταλία (Τσέζαρε Πραντέλι): Μπουφόν, Αμπάτε, Μπονούτσι, Μπαρτσάλι, Κιελίνι (21′ λ. τρ. Μπαλζαρέτι), Μαρκίζιο, Ντε Ρόσι, Πίρλο, Μοντολίβο (57′ Τιάγκο Σίλβα), Κασάνο (46′ Ντι Νατάλε), Μπαλοτέλι.

Τελικά οι βουλευτές δεν κατάλαβαν τίποτα!

Στην Ακρόπολη ένας απελπισμένος έπεφτε από τα βράχια
Στην Κηφισιά οι κάτοικοι δεν ήξεραν αν ζούσαν στην Αθήνα ή στο Λος Άντζελες
Οι συνταξιούχοι ψάχνουν σαν τους ζητιάνους να βρουν φάρμακα
Το κράτος – που ζει ακόμα σε ρυθμούς ΠΑΣΟΚ – δεν ξέρει αν θα έχει να πληρώσει τις συντάξεις του Αυγούστου
Όλη η Ευρώπη αγωνιά και περιμένει να δει τι θα γίνει στη Σύνοδο Κορυφής
Οι Έλληνες βουλευτές και βουλευτίνες όμως βρήκαν την ευκαιρία να μοστράρουν τα νέα σινιέ κουστουμάκια τους στην χθεσινή ορκωμοσία στην  Βουλή – αφού προηγουμένως δεξιοί και αριστεροί τσακώνονταν για το που θα καθίσουν.
Είπε κανείς πως οι εθνοπατέρες πήραν το μήνυμα;
Θα μου πείτε βεβαίως αυτούς ψήφισε ο σοφός λαός….

Το πρωτοσέλιδο της "Δημοκρατίας" από την οποία δανειστήκαμε τον τίτλο

Παραχώρηση λιμενικών δραστηριοτήτων σε ιδιώτες εντός του 2012, αλλά όχι πώληση μετοχών για τον ΟΛΘ

Την οδό της τμηματικής παραχώρησης λιμενικών δραστηριοτήτων της ΟΛΘ ΑΕ σε ιδιώτες εντός του 2012, μέσω της υπογραφής μακροχρόνιων συμβάσεων, αλλά όχι την πώληση μετοχών στην παρούσα φάση, φαίνεται ότι προκρίνει, ώς επιλογή «αποκρατικοποίησης» για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης το ελληνικό δημόσιο.

Η όποια προοπτική αλλαγής ιδιοκτησιακού καθεστώτος βρίσκεται «αρκετά μακριά», όπως επιβεβαίωσε σήμερα ο γενικός γραμματέας Λιμένων και Λιμενικής Πολιτικής, Αθανάσιος Πάλλης, διευκρινίζοντας, πάντως, ότι δεν έχουν ληφθεί οριστικές αποφάσεις, εν αναμονή της πλήρους ενημέρωσης της ηγεσίας του επανασυσταθέντος υπουργείου Ναυτιλίας.

Μιλώντας στην γενική συνέλευση της εταιρείας Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης ΑΕ (ΟΛΘ ΑΕ) -που σημειωτέον αποφάσισε τη διανομή μερίσματος 0,40 ευρώ/μετοχή- ο κ. Πάλλης ξεκαθάρισε ότι «η μεταβίβαση ποσοστού 74,27% του ΟΛΘ στο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ) δεν συνδέεται με την πώληση μετοχικού πακέτου του δημοσίου σε ιδιώτη και ιδιοκτησιακή μετάβαση, αφού αυτό είναι ένα «δεύτερο, διαφορετικό στάδιο».

Ωστόσο, πρόσθεσε, «πριν το τέλος του 2012 μπορούμε -και οφείλουμε- να προχωρήσουμε σε παραχωρήσεις λιμενικών δραστηριοτήτων», Διατύπωσε δε, την -προσωπική, όπως είπε- άποψη ότι «αν αυτές [οι παραχωρήσεις] προχωρούσαν, θα εξέλειπε και η αναγκαιότητα να προχωρήσουμε μελλοντικά σε πώληση μετοχών».

Ξεκαθάρισε ότι «το σίγουρο και δεδομένο είναι ότι μέχρι σήμερα, ακρογωνιαίος λίθος [της διαδικασίας] είναι ο ευδιάκριτος διαχωρισμός μεταξύ ρυθμιστικού ρόλου -δηλαδή των Αρχών Λιμένος- [στα λιμάνια Θεσσαλονίκης και Πειραιά] και λιμενικών υπηρεσιών».

Συμπλήρωσε ότι οι κινήσεις που γίνονται για τα λιμάνια Θεσσαλονίκης και Πειραιά εντάσσονται στο πλαίσιο ευρύτερης στρατηγικής, με στόχο την κινητοποίηση επενδυτικού ενδιαφέροντος και για μικρότερα ελληνικά λιμάνια.

«Απόλυτη κατοχύρωση εργασιακών ζητημάτων»

Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΘ, Στέλιος Αγγελούδης, ξεκαθάρισε ότι όταν το δημόσιο μιλάει για «αποκρατικοποίηση» του λιμανιού, εννοεί παραχώρηση λιμενικών υπηρεσιών. «Στον ΟΛΘ ο έλεγχος της ευρύτερης λειτουργίας πρέπει να ανήκει στο δημόσιο, αλλά δεν μπορεί να μην επιτραπεί να […]ενταχθεί σε αυτό ιδιώτης, που θα βοηθήσει την ανάπτυξη, με απόλυτη κατοχύρωση εργασιακών ζητημάτων. Αν δεν τολμήσουμε, ο ΟΛΘ θα μείνει πίσω», είπε και υποστήριξε ότι, εξ όσων γνωρίζει, το ΤΑΙΠΕΔ «δεν απέχει πολύ από αυτή την προσέγγιση», αν και δεν ελήφθησαν αποφάσεις.

Διατύπωσε, εξάλλου, τη θέση ότι ο ΟΛΘ πρέπει να γίνει ρυθμιστική αρχή για όλα τα βορειοελλαδικά λιμάνια και ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ) για τα νοτιοελλαδικά.

Απ΄την πλευρά του, ερωτηθείς αν έχει ληφθεί οριστική απόφαση για την ανάδειξη ΟΛΘ και ΟΛΠ σε ρυθμιστικές αρχές για τα μικρότερα ελληνικά λιμάνια, ο κ.Πάλλης αρκέστηκε ν' απαντήσει ότι ότι σίγουρα θα πρέπει να γίνουν συγχωνεύσεις λιμενικών ΑΕ, καθώς, π.χ., στη Β.Ελλάδα, τα λιμάνια -με εξαίρεση τη Θεσσαλονίκη- «δεν μπορούν να προχωρήσουν από μόνα τους στις απαιτούμενες αλλαγές».

Δύο σενάρια για την 6η προβλήτα

Στο μεταξύ, ακόμη και σε επαναπροκήρυξη ενδέχεται να οδηγηθεί ο διαγωνισμός για την επέκταση της 6ης προβλήτας του ΟΛΘ, όπως αποκάλυψε σήμερα ο κ.Αγγελούδης, συνδέοντας την αρνητική έκβαση της υπόθεσης με τον εταιρικό ανταγωνισμό.

Συγκεκριμένα, μετά την αποχώρηση του πρώτου μειοδότη (σ.σ. ΜΟΧΛΟΣ) από τον διαγωνισμό, τα ανοιχτά σενάρια είναι -σύμφωνα με τον κ.Αγγελούδη- δύο: είτε να επαναπροκηρυχθεί ο διαγωνισμός και η έναρξη της κατασκευής του έργου να μετατεθεί για ενάμιση χρόνο από σήμερα είτε να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις με τον δεύτερο μειοδότη (σ.σ.ΑΚΤΩΡ). Το ζήτημα, είπε, πρέπει να λυθεί άμεσα, με αποφάσεις του βασικού μετόχου (ελληνικό δημόσιο) και του διοικητικού συμβουλίου.

Το 24ο κρηπίδωμα και το «αλληθώρισμα» των πελατών του ΟΛΘ

Τον Σεπτέμβριο, εξάλλου, αναμένεται να δημοπρατηθεί το έργο επέκτασης/εκβάθυνσης του κρηπιδώματος 24 στον συμβατικό λιμένα, ώστε το λιμάνι της Θεσσαλονίκης να μπορεί να εξυπηρετεί και φορτηγά πλοία χωρητικότητας μέχρι 75.000 DWT (σ.σ. μονάδα χωρητικότητας εκτοπίσματος, "νεκρό" βάρος), δυνατότητα την οποία δεν διαθέτουν σήμερα τα άμεσα ανταγωνιστικά προς αυτό λιμάνια Δυρραχίου και Μπαρ.

«Αν το έργο γίνει, τότε δεν θα υπάρχει πελάτης που θ΄ αλληθωρίσει προς τ΄ ανταγωνιστικά λιμάνια», είπε ο κ.Αγγελούδης, ενώ γνωστοποίησε ότι ήδη έχει ολοκληρωθεί και η προμελέτη έργου δημιουργίας ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης στο λιμάνι.

«Αν είχαμε σοβαρό σιδηρόδρομο, θα διπλασιάζαμε τα οικονομικά μεγέθη»

Η επίτευξη πραγματικά συνδυασμένων μεταφορών, στο πλαίσιο ενός στρατηγικού σχεδίου, αποτελεί μία από τις πρώτες στοχεύσεις του ΟΛΘ. «Αν είχαμε σοβαρό σιδηρόδρομο, ο ΟΛΘ θα ήταν έτοιμος να παρουσιάσει διπλάσια οικονομικά μεγέθη και τα φορτία θα πήγαιναν στην Ευρώπη πολύ ταχύτερα σε σχέση με τον Πειραιά. Αν είχαμε σοβαρό θεσμικό πλαίσιο, ο ΟΛΘ θα μπορούσε, ώς μάχιμη εταιρεία, να κάνει ο ίδιος αυτή τη δουλειά, σε συνεργασία πχ, με κάποιον εταίρο από κράτος-μέλος. Αυτό, όμως, σήμερα δεν γίνεται», ισχυρίστηκε.

Ξανά πρόεδρος ο Στ. Αγγελούδης

Τα καθήκοντα του προέδρου του ΟΛΘ, από τα οποία είχε παραιτηθεί προεκλογικά, προκειμένου ν' αφοσιωθεί στον ρόλο του υπεύθυνου πολιτικού σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ, ανέλαβε εκ νέου ο κ.Αγγελούδης, κατόπιν επανασύστασης του διοικητικού συμβουλίου. Ο Κώστας Παπαϊωάννου, που είχε αναλάβει καθήκοντα προέδρου μετά την παραίτηση Αγγελούδη, ορίστηκε νέος αντιπρόεδρος του ΟΛΘ._

Προσφυγή της ΟΜΥΛΕ στο ΣτΕ για ΤΑΙΠΕΔ

Η ΟΜ.Υ.Λ.Ε από κοινού με τα πρωτοβάθμια σωματεία-μέλη της στον ΟΛΠ και ΟΛΘ κατέθεσε αίτηση ακύρωσης στο ΣτΕ της κοινής Υπουργικής Απόφασης υπ’ αριθμ. 206/25.04.2012 για τη μεταφορά του Μετοχικού Κεφαλαίου στο Ταμείο Αξιοποίησης Περιουσίας του Δημοσίου, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση.
Βασικοί λόγοι ακύρωσης είναι οι εξής :
• Αντίθεση με το άρθρο 43, παρ. 2, εδάφιο 13 του Συντάγματος (αντισυνταγματική εξουσιοδότηση για έκδοση κανονιστικής πράξης αντί κανονιστικού προεδρικού διατάγματος).
• Λόγοι αντίθεσης με το άρθρο 106, παρ. 3 του Συντάγματος (αναγκαστική συμμετοχή του Κράτους σε επιχειρήσεις ζωτικής σημασίας για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου ή επιχειρήσεων που έχουν ως σκοπό την παροχή υπηρεσιών στο κοινωνικό σύνολο).
• Παράβαση ουσιώδους τύπου, σύμφωνα με το άρθρο 29Α του Ν 1558/1985.

Με ψηλά το κεφάλι η Ελλάδα…

Σε ένα παιχνίδι γεμάτο συγκινήσεις και γκολ, η Εθνική τα έδωσε όλα, αλλά έχασε από ένα κατά τεκμήριο ανώτερο αντίπαλο.
Οι Γερμανοί -δυστυχώς- ήταν πολύ καλύτεροι ιδίως στο πρώτο ημίχρονο, αλλά και για είκοσι λεπτά  στο δεύτερο μετά την ισοφάριση του Σαμαρά.  Η απόφαση του Γιόακιμ Λεβ να αλλάξει την τριάδα της επίθεσης αποδείχθηκε σωστή, αφού τα «πάντσερ» επέβαλλαν ένα φρενήρη ρυθμό.
Η αδυναμία των διεθνών να κρατήσουν την μπάλα στο πρώτο ημίχρονο (στο 70-30 υπέρ των Γερμανών η κατοχή) ήταν φυσικό να δίνει τη δυνατότητα στους αντιπάλους μας να ανεβάζουν τα μπακ, να φαίνονται συνεχώς περισσότεροι στο  τερέν και να δημιουργούν διαρκώς καταστάσεις για γκολ γύρω από την εστία μας. Σε μία από αυτές μία «φωτοβολίδα» του Λαμ βρήκε δίχτυα έξι λεπτά πριν τελειώσει το ημίχρονο.
Με δύο αλλαγές, που επέφεραν και εσωτερικές αλλαγές ξεκίνησε το δεύτερο ημίχρονο. Ο Πορτογάλος απέσυρε αναγκαστικά τον Τζαβέλλα και φυσιολογικά τον Νίνη και έβαλε Γκέκα και Φωτάκη. Συνεπακόλουθα, Τοροσίδης και Μανιάτης πήγαν στην αριστερή και τη δεξιά πτέρυγα της άμυνας αντίστοιχα, ο Φωτάκης μπήκε ως αμυντικό χαφ, ο Γκέκας στην κορυφή και ο Σάλπιγγίδης δεξί εξτρέμ.
Αποφασισμένοι να πουλήσουν ακριβά το τομάρι τους, οι διεθνείς μπήκαν δυνατά στο παιχνίδι στο δεύτερο ημίχρονο, πατούσαν καλά στο γήπεδο και έψαξαν το γκολ. Η καταπληκτική κάθετη πάσα του Φωτάκη, το εξαιρετικό σπριντ και η σέντρα του Σαλπιγγίδη και το άψογο τελείωμα του Σαμαρά βρήκε το στόχο και 11 εκατομμύρια Έλληνες σε έκσταση,,,
Δυστυχώς, η αντίδραση των Γερμανών ήταν άμεση και καταιγιστική, καθώς τα «πάντσερ» χρειάστηκαν μόνο 13 λεπτά για να μετατρέψουν το ματς από ντέρμπι σε περίπατο. Ένα φοβερό, μονοκόμματο σουτ του Κεντίρα (αδράνησε ο Μανιάτης), μια κεφαλιά του Κλόζε (λανθασμένη έξοδος του Σηφάκη) και μια προσπάθεια του Ρόις, έφεραν με πολύ γρήγορες διαδικασίες το 4-1.
Σε αυτά τα ελάχιστα λεπτά των 3 γκολ εφαρμόσαμε το πατροπαράδοτο σύστημα «γκολ αυτοί, σέντρα εμείς», με σκοπό να τους σπάσουμε τα νεύρα
Το γκολ-πέναλτι του Σαλπιγγίδη στο τέλος άμβλυνε τις εντυπώσεις και διαμόρφωσε το τελικό 4-2, που σαφώς είναι πιο τιμητικό.
Αναμφισβήτητα οι Γερμανοί είναι μια ομάδα που ξεχειλίζει από ταλέντο και είναι ένα από τα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου.
Ο Νίκος Λυμπερόπουλος αποχαιρέτησε την Εθνική ένδοξα, καθώς ήταν η τρίτη αλλαγή του Σάντος, φτάνοντας  τις 76 συμμετοχές.
Συνολικά η παρουσία και μόνο στα προημιτελικά ενός Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος είναι μια σημαντική επιτυχία, η δεύτερη μεγαλύτερη της Εθνικής μετά το «τρελό» Euro του 2004.
Οι 5.000 Έλληνες στο Γκντανσκ τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο και χειροκροτώντας θερμά την Εθνική, απέδωσαν τα εύσημα στους παίκτες.
Πάντως  η αλήθεια είναι ότι με ένα PSI, ένα κούρεμα δηλαδή στο μισό στα γκολ των Γερμανών το αποτέλεσμα θα διαμορφωνόταν στο 2-2.
Επίσης, έχουμε τη δυνατότητα να μην αποδεχτούμε τα τέρματα των Γερμανών, ως απεχθή γκολ και να κατακυρωθεί σε εμάς το ματς με 0-2…
Στην τελική δεν έγινε και τίποτα, ένα ματς ήταν. Άλλο που αν κερδίζαμε θα χαλάγαμε τον κόσμο…