Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2011

Το ΠΑΣΟΚ πάει στον πάτο… δεξιά !!!

 
Η δημοσκόπηση δημοσιεύεται αποκλειστικά στον "Ελεύθερο Τύπο"
Προβάδισμα 12 και πλέον μονάδων 29,3% έναντι 17,1% (με αναγωγή στα έγκυρα, η μέτρηση έγινε με κάλπη) καταγράφει και η Metron Analysis. Η διαφορά παγιώνεται σε διψήφιο νούμερα και το ΠΑΣΟΚ να μη διασώζεται από την Κυβέρνηση Παπαδήμου, η οποία  πλέον δεν απολαμβάνει της έγκρισης των πρώτων ημερών. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός όμως απολαμβάνει υψηλής δημοτικότητας.

Αναλυτικά χωρίς αναγωγή: Σημαντική περαιτέρω πτώση 5,2 ποσοστιαίων μονάδων καταγράφεται στην πρόθεση ψήφου για το ΠΑΣΟΚ το οποίο κινείται σήμερα στο 11,0% από το 16,2% του Ιουλίου. Η πρόθεση ψήφου για τη ΝΔ παραμένει αμετάβλητη και κινείται στο 18,8% από το 19,0% του Ιουλίου. Ακολουθεί το ΚΚΕ με 8,7% από 7,0% τον Ιούλιο, ο ΣΥΡΙΖΑ με 6,9% από 5,3%, ο ΛΑΟΣ με 5,9% από 5,8%,και οι Οικολόγοι-Πράσινοι, με 3,7% από 2,6%. Από τα νεότευκτα κόμματα, η Δημοκρατική Αριστερά με 3,8% από 1,6% καταγράφει τη μεγαλύτερη άνοδο, ενώ η Δημοκρατική Συμμαχία και το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών μένουν εκτός Βουλής στο 1,6%,

Ο χώρος της αποστασιοποίησης και των αναποφάσιστων από το 36,7% τον Ιούλιο τώρα κινείται στο 35,6%. Η συσπείρωση του ΠΑΣΟΚ σημειώνει νέα σημαντική πτώση (στο 28,4% από 42,2%) ενώ και η συσπείρωση της ΝΔ παραμένει σταθερή από το 58,9% στο 57,8%. Η εικόνα των συσπειρώσεων (ειδικά του ΠΑΣΟΚ) σε περίοδο σχεδόν προεκλογική είναι πρωτόγνωρα χαμηλή. Η συσπείρωση του ΚΚΕ είναι η μόνη που συνεχίζει να κινείται σε κάπως υψηλά επίπεδα, ωστόσο η πρόθεση ψήφου προς το ΚΚΕ αυξάνεται λόγω της αύξησης των εισροών του κυρίως από το ΠΑΣΟΚ (7,2%).

Μειώνονται οι εισροές του ΛΑΟΣ από το χώρο της ΝΔ (στο 4,7% από το 6,3%) και η δημοφιλία του Καρατζαφέρη πέφτει κατά 10 μονάδες. Η άνοδος που σημειώνει η πρόθεση ψήφου του ΣΥΡΙΖΑ οφείλεται κυρίως στην αύξηση των εισροών του από το χώρο του ΠΑΣΟΚ (6,0% από 4,4%).Τέλος, η σημαντική άνοδος της Δημοκρατικής Αριστεράς, οφείλεται κατεξοχήν στις εισροές από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, οι οποίες από το 1,6% του Ιουλίου, καταγράφονται τώρα στο 8,0%.
Ο Αντώνης Σαμαράς, θεωρείται καταλληλότερος για πρωθυπουργός από το 15,6% ενώ η στην παράσταση νίκης , η σημαντική ανατροπή που σημειώθηκε τον Ιούλιο υπέρ της ΝΔ διατηρείται και διευρύνεται (53,8% από 37,6%).

Στην παράσταση νίκης η ΝΔ κινείται στο 53,8% (από 37,6%) έναντι ποσοστού 7,7% (από 20,4%) για το ΠΑΣΟΚ.
Μέσα σε ένα κλίμα απόλυτης απαξίωσης του πολιτικού συστήματος και γιγάντωσης του αισθήματος ανασφάλειας που «γεννά» το διεθνές οικονομικό περιβάλλον και η στάση της ηγεσίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης απέναντι στην Ελλάδα, η Νέα Δημοκρατία «αντιστέκεται»: διατηρεί το ποσοστό της απέναντι σε ένα ΠΑΣΟΚ που παρουσιάζει πραγματική κατάρρευση σε όλους τους δείκτες χωρίς καμία ένδειξη ανάκαμψης.
 
Στα λοιπά ερωτήματα σχεδόν όλοι οι Έλληνες θεωρούν ότι η χώρα βαδίζει σε λάθος δρόμο, πάνω από 60% θεωρεί πιθανή τη χρεοκοπία ενώ στην πλειοψηφία τους είναι  δυσαρεστημένοι από τη ζωή. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση και κυρίως το μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα άνω των 2.000 ευρώ, αυξάνει την αισιοδοξία.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το εύρημα ότι ένας στους τέσσερις αρνείται να αυτοτοποθετηθεί πολιτικά πάνω στην κλίμακα αριστερά-δεξιά, μη εκφραζόμενοι από την επί δεκαετίες στερεοτυπική ταυτοποίηση των ψηφοφόρων.
Καταγράφεται τέλος μια περαιτέρω μετατόπιση του ΠΑΣΟΚ προς τα δεξιά στη συνείδηση των ψηφοφόρων, ενώ η ΝΔ κινείται αριστερότερα (!!!) σε  σύγκριση με προηγούμενες έρευνες.
Μ.Ο.


Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011

Τι να κάνουμε…


Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη
Η διαπλοκή είναι αλανιάρα, κοινώς ελευθερίων ηθών, που λέμε κι εμείς του κλασσικού. Τουτέστιν δεν έχει μπέσα, ήθος, αναστολές. Τα κάνει όλα και δεν σιχαίνεται. Με τρεις στόχους φυσικά: χρήμα, χρήμα, χρήμα. Και για να το πούμε πιο σωστά, το δικό σου χρήμα Έλληνα μου, μνημονιακέ δανειολήπτη.  Αυτό που χρωστάς και θα πληρώνεις για την επόμενη τριακονταετία. Μονίμως δε βρίσκεται σε αναζήτηση ευκαιριακών πολιτικών συντρόφων. Διότι η διαπλοκή, αδέρφια, για να κάνει τις δουλειές της, θέλει και τις άκρες της. Ως εξωθεσμική, χρειάζεται θεσμικούς νταραβεριτζήδες. Τους οποίους, φυσικά, τους αλλάζει σαν τα πουκάμισα.
Δείτε τα εξώφυλλα και τα δελτία πως αλλάζουν αγάπες και προτιμήσεις. Φύγε εσύ, ελά εσύ. Πολλοί πρόθυμοι.
Τα δε «σπίτια» είναι πολλά. Άλλα λειτουργούν ως κανάλια, άλλα ως τράπεζες, τεχνικές εταιρείες και πάει λέγοντας.
Και στις άλλες χώρες υπάρχουν αυτά. Η Μαφία στην Αμερική ξεκίνησε ληστεύοντας βενζινάδικα,  πουλώντας προστασία σε μπαρ, μανάβικα και πόρνες. Ο Τζόνυ Τόριο ή Τζόνυ η «Αλεπού», ο Μέγιερ Λάνσκυ και τα άλλα νεοφιλελεύθερα παιδιά του «αμερικανικού ονείρου», ξεκινήσανε με το κουμπούρι, το στιλέτο και το ρόπαλο. Σήμερα οι απόγονοι τους ασχολούνται με δημόσια έργα, την αποκομιδή και διαχείριση απορριμμάτων. Κι αυτοί είχαν στο pay roll πολιτικούς, δικαστές και δημοσιογράφους. Σήμερα την προστασία στα μαγαζιά την πουλάνε νέα φυντάνια, Κοσοβάροι και άλλοι. Η αριστοκρατία του εγκλήματος όμως είναι πλέον καθεστώς με, σχετικά, καθαρά χέρια. Όμως εκεί, δεν είναι αυτοί οι κανόνας. Πως το λέγανε οι θεωρητικοί του μαρξισμού; Η πρωτογενής συσσώρευση γίνεται με εγκληματική πράξη. Δεν είμαι μαρξιστής, δεν συμφωνώ με τη γενίκευση, αλλά εν προκειμένω είχε δίκιο ο Κάρολος.
Εδώ, στο Gau του Νότου δεν ληστέψανε βενζινάδικα, ούτε το ρίξανε στην πορνοβοσκεία. Απλώς τρυπώσανε στα κενά των μπαταρισμένων θεσμών μας, βρήκανε και μια πρόθυμη στρατιά από ξελιγωμένους «προοδευτικούς» κι ενοχικούς «αστούς», δημοσιογραφούντες και κομματαρχαίους και στήσανε κατευθείαν τη μπίζνα, παραλείποντας τον κύκλο του αίματος. Δεν την στήνανε στις σκοτεινές αλέες να περάσει ο ανυποψίαστος Λαός για να του την δώσουν κατακέφαλα και να φύγουν τρέχοντας με το πορτοφόλι και το ρολόϊ. Ήταν αλλιώτικο κόλπο. Οι δουλειές επί χρόνια στηνόντουσαν σε γεύματα, κότερα και σε υπουργικά γραφεία. Προκαθορισμένο τίμημα, δέκα εκατομμύρια νοματαίοι για πελάτες, σικέ διαδικασίες και ναυαρχίδες των ΜΜΕ έτοιμες για όλα. Έτσι τα καλόπαιδα μας κουρεύανε με την ψιλή. Εμείς δανειζόμασταν, αυτοί τα παίρνανε και τα παίρνανε και ξαναπαίρνανε. Και τώρα πληρώνουμε.
Λοιπόν, θα μου πουν πάλι μερικοί, καλές οι διαπιστώσεις, αγαπητέ, πες μας όμως για την ταμπακιέρα. Η ταμπακιέρα λοιπόν, το δια ταύτα, εξ ου και ο λενινιστικός τίτλος, λέει πως πρέπει να ξανααποκτήσουμε επιτέλους κράτος. Πορευτήκαμε, όπως πορευτήκαμε με το κατσαπλιάδικο που στήθηκε από το 1981. Σε μερικούς δεν αρέσει, εξεγείρονται τα βαρέα προοδευτικά ανακλαστικά τους, οι ποταμοί αίματος που δεν έχυσαν στο Πολυτεχνείο κλπ, η ζοχάδα τους που έχασαν στο Γράμμο οι πατεράδες τους, σόρρυ παίδες, αλλά το κράτος της Δεξιάς και του Κέντρου ως το 1980, είχε λίγη τσίπα και σοβαρότητα. Χωροφυλακίστικη αυστηρότητα, φτώχεια αλλά πάντως δεν ήμασταν περίγελως της γης και ζήτουλες. Μας λογαριάζανε.
Τώρα τέλειωσε το παραμύθι. Είναι προφανές πως δεν πρόκειται να βρέξει πεντακοσάρικα, η ΑΟΖ κι η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας θα πάρουν κάποιο χρόνο ν΄ αποδώσουν, όταν επιτέλους ο Αντώνης Σαμαράς θα κάνει αυτά που δεν έκανε ο ανεκδιήγητος και οι υπουργοί του. Άρα χρήμα, που δεν θα είναι δάνειο δεμένο σαν άλλη μια πέτρα στο λαιμό μας, δεν προβλέπεται να βγάλουμε άμεσα κι εύκολα.
Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε, είναι να δημιουργήσουμε, με τα μέσα που έχουμε, τις υγιείς συνθήκες για να βγάλουμε χρήμα. Χρειάζεται καταρχή μια βάση. Κι η βάση αυτή είναι ένα σοβαρό, υγιές κράτος. Ένα κράτος, όπου ο καθένας θα κάνει τη δουλειά του.
Ο Στρατός θα φυλάει τα σύνορα κι η Αστυνομία θα σβερκώνει τους παράνομους αδιακρίτως κι η Δικαιοσύνη θα τους δικάζει, χωρίς να μισανοίγει το δεξί ή αριστερό της μάτι.
Χρειάζεται να μαζέψουμε από τους δρόμους σε μεγάλους χώρους κράτησης, στρατόπεδα, νησιά, ό,τι έχουμε, και να απελάσουμε τους λαθρομετανάστες, που δεν δικαιούνται πολιτικό άσυλο και δεν έχουν άλλους σοβαρούς ανθρωπιστικούς λόγους παραμονής στη χώρα, πχ βαριά αρρώστια, κι έχουν μετατρέψει ολόκληρες συνοικίες σε αφρικανοασιατικό γκέτο. Χρειάζεται να έφαρμόσουμε μια πολιτική μηδενικής ανοχής απέναντι στο έγκλημα κάθε είδους, ώστε να απαλλάξουμε τους πολίτες από ένα φαινόμενο που κάνει την ήδη δύσκολη ζωή τους αφόρητη. Γιατί το έχουμε ξαναπεί: η λαθρομετανάστευση και η εν γένει εγκληματικότητα ευτελίζει κυρίως την ζωή των φτωχών κι αδύναμων.
Χρειάζεται να δημιουργήσουμε ένα απλό, μακρόχρονα σταθερό και με χαμηλούς συντελεστές φορολογικό σύστημα, με παράλληλο σπάσιμο των γραφειοκρατικών μηχανισμών εκβιασμών, το οποίο θα αποτελέσει κράχτη για επενδύσεις κι υγιές περιβάλλον για την ανάπτυξη.
Με λίγα λόγια πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες εκείνες που στο εξωτερικό δίνουν την ευκαιρία στους Έλληνες να γίνονται πρώτοι και καλύτεροι: ευνομία, αξιοκρατία.
Αν τις έχουν εδώ, γιατί να φύγουν; Θα δημιουργήσουν το θαύμα τους στην Πατρίδα.
Γιατί, αδέρφια, στο μεταπολιτευτικό μπορντέλο της διαπλοκής όλο τον προϋπολογισμό του πλανήτη να ρίξεις με δανεικά, σε δέκα χρόνια πάλι οι εκατό σεσημασμένοι αλήτες θα τα έχουν φάει μέχρι φόδρα και θα είμαστε πάλι ταπί και ψύχραιμοι ή όπως λέει ο μέγας Τσάντλερ, πιο φτωχοί κι από ποντικό (αγγλικανικής) εκκλησίας. Ξέρετε γιατί; Ούτε αντίδωρο δεν έχει.

Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο” τόνισε ο Σαμαράς στο συνέδριο ΕΛΚ


Εναντίον της μονόπλευρης λιτότητας και της αυστηρής δημοσιονομικής προσαρμογής τάχθηκε σήμερα ο πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς στην ομιλία του στην Ολομέλεια του Συνεδρίου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος που πραγματοποιείται στη Μασσαλία.
Για να πετύχει η δημοσιονομική σταθεροποίησης απαιτείται παράλληλα ανάπτυξη, διαφορετικά οδηγούμαστε σε βαθιά ύφεση τόνισε: “Όταν προσπαθείς να επιβάλεις δημοσιονομική σταθεροποίηση σε μια χώρα που ήδη βρίσκεται σε ύφεση, σε βάρος όλων των υπολοίπων, τότε είναι πολύ πιθανό ότι δεν θα επιτύχεις μερικούς από τους κύριους στόχους σου. Και η ύφεση θα γίνει βαθύτερη. Όπως ακριβώς συνέβη στην Ελλάδα, όπου τα επίμονα υψηλά ελλείμματα συνέχισαν και το χρέος εκτοξεύθηκε σε μη βιώσιμα επίπεδα“.
Επανέλαβε επίσης την θέση του για επανεκκίνηση της οικονομίας και ανάπτυξη προκειμένου να επιτευχθούν άμεσα πρωτογενή πλεονάσματα. Η Ελλάδα, επεσήμανε ο πρόεδρος της ΝΔ, πρέπει να βγει από την ύφεση ώστε να ισοσκελιστεί ο προϋπολογισμός όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και να αντιστραφεί η δυναμική του χρέους.
“Δεν αντέχουμε άλλο να είμαστε η μόνη Ευρωπαϊκή χώρα για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά σε ύφεση!  Γι’ αυτό χρειαζόμαστε επανεκκίνηση της Οικονομίας προκειμένου να επιτύχουμε άμεσα πρωτογενή πλεονάσματα, όπως απαιτεί ο Προϋπολογισμός που μόλις ψηφίσαμε. Χρειάζεται να βγούμε από την ύφεση, προκειμένου να ισοσκελίσουμε το συνολικό Προϋπολογισμό όσο γίνεται πιο γρήγορα και να αντιστρέψουμε τη δυναμική του Χρέους. Συμφωνούμε πλήρως με τους στόχους του Προγράμματος, με τα βασικά εργαλεία του και με το χρονοδιάγραμμα.Αλλά χρειαζόμαστε οπωσδήποτε να βάλουμε σε απόλυτη προτεραιότητα την Ανάκαμψη!”
Κοινωνικός Φιλελευθερισμός VS Σοσιαλισμού και Νεοφιλελευθερισμού
Στη συνέχεια  της ομιλίας του ο Α. Σαμαράς οριοθέτησε τον Κοινωνικό Φιλελευθερισμό απέναντι και στον Σοσιαλισμό και τον Νεοφιλελευθερισμό:

“ Όλοι εδώ πιστεύουμε στον Κοινωνικό Φιλελευθερισμό (Κοινωνική Οικονομία της Αγοράς). Αυτό μας διαχωρίζει από τους Σοσιαλιστές αφενός και από τους νέο-Φιλελεύθερους αφετέρου.
– Οι Σοσιαλιστές πιστεύουν στην ευρεία χρήση του κρατικού παρεμβατισμού. Πιστεύουν ότι μπορεί κανείς να «διατάξει» την Οικονομία να αναπτυχθεί! Αυτό αποδείχθηκε ότι είναι λάθος. Προσπαθούν να υποκινήσουν «Ανάπτυξη» με υπερβολικές δαπάνες από τον Προϋπολογισμό. Αντί να προκαλέσουν μακροχρόνια βιώσιμη Ανάπτυξη, συνήθως προκαλούν τεράστια ελλείμματα και ανεξέλεγκτο χρέος.
– Οι νέο-Φιλελεύθεροι, από την άλλη πλευρά, πιστεύουν ότι οι αγορές μπορούν να τα κάνουν όλα μόνες τους. Ότι τάχα μπορούν να αυτό-ρυθμίζονται, να αυτό-διορθώνονται, να αυτό-αναπτύσσονται και να προσαρμόζονται από μόνες τους.  Όμως, έχει πολλές φορές αποδειχθεί ότι δεν μπορούν. Η αλήθεια είναι ότι οι αγορές δημιουργούν εισόδημα, πλούτο και ευημερία. Αλλά δημιουργούν επίσης ανισορροπίες, ασυμμετρίες και στρεβλώσεις. Γι’ αυτό οι αγορές χρειάζονται προσεκτικές και αποτελεσματικές ρυθμίσεις. …”

Η λύση που προτείνει ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός:
“Αντίθετα με τους Σοσιαλιστές”, συνέχισε ο κ. Σαμαράς, ” εμείς πιστεύουμε στο δυναμισμό της αγοράς. Αλλά και αντίθετα με τους νέο-Φιλελεύθερους, πιστεύουμε ότι οι αγορές πρέπει να τηρούν συγκεκριμένους κανόνες και να υπόκεινται σε ρυθμίσεις. Ποιοι είναι αυτοί οι κανόνες;Τι πρέπει να κάνουμε για να προχωρήσει η Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση;
Πρώτον, Δημοσιονομική Πειθαρχία! Οι Κοινωνίες δεν πρέπει να ζουν πέρα από τα όριά τους.
– Δεύτερον, Προσαρμοστικότητα! Οι Οικονομίες πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εξελίσσονται σε ένα περιβάλλον που αλλάζει συνεχώς. Αλλιώς θα καταστραφούν.
– Τρίτον, Ευελιξία! Οι Οικονομίες και οι Κοινωνίες πρέπει να έχουν  την ικανότητα να απορροφούν σοκ και να αντέχουν απώλειες, χωρίς να διαλύονται.
– Τέταρτον, Ρευστότητα! Οι σύγχρονες Οικονομίες σε πιστωτική ασφυξία, δεν μπορούν να πιάσουν τους στόχους τους ή να ξεπεράσουν τις ζημιές τους, χωρίς επαρκή Ρευστότητα.
Τέσσερις σαφείς κανόνες, πέντε λέξεις: Δημοσιονομική Πειθαρχία, Προσαρμοστικότητα, Ευελιξία, Ρευστότητα! Πρέπει να πηγαίνουν μαζί. Ποτέ η μία σε βάρος των υπολοίπων. Η Πειθαρχία είναι προϋπόθεση για μακροχρόνια βιώσιμη Ανάπτυξη. Όλοι οι άλλοι κανόνες – Προσαρμοστικότητα, Ευελιξία και Ρευστότητα – είναι προϋποθέσεις ανταγωνιστικότητας, είναι  το δυναμικό της Ανάπτυξης.

Απ’ αυτή την άποψη υπάρχουν πολλά διδάγματα που μπορούμε να πάρουμε από την Ελληνική εμπειρία. Τις τελευταίες τρείς δεκαετίες, η Ελλάδα αναπτύχθηκε χωρίς δημοσιονομική πειθαρχία. Είχαμε ονομαστική Ανάπτυξη σε βάρος της δημοσιονομικής σταθερότητας.Τώρα πια γνωρίζουμε όλοι, που οδήγησε αυτό. Και θα πληρώνουμε για καιρό τις οδυνηρές συνέπειες.
Ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός [Κοινωνική Οικονομία της Αγοράς] είναι μια συνεχής  αναζήτηση ισορροπίας
Ανάμεσα στην Αγορά και την Κοινωνία
Ανάμεσα στην Ανάπτυξη και τη Σταθερότητα
Ανάμεσα στα Δικαιώματα και τις Υποχρεώσεις
Ανάμεσα στα Κίνητρα και τους Περιορισμούς.
Στην Ελλάδα πήραμε πολύτιμα μαθήματα με οδυνηρό τρόπο.
Χαίρομαι που μπορώ να τα μοιραστώ σήμερα με φίλους που επίσης πιστεύουν στον Κοινωνικό Φιλελευθερισμό.

Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2011

Οι ξένες εταιρείες που ενδιαφέρονται για την κρουαζιέρα στην Ελλάδα


Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του φετινού Forum εστιάσθηκε για την Ελλάδα και τη Μεσόγειο, στη διερεύνηση των εκπροσώπων της αγοράς Κρουαζιέρας, για τη διοργάνωση χειμερινών δρομολογίων.

Το ενδιαφέρον τους για την Ελλάδα εξέφρασαν μεγάλες εταιρείες κρουαζιέρας, στις διμερείς συνομιλίες που είχαν εκπρόσωποι εταιρειών με στελέχη του ΟΛΠ, κατά τη διάρκεια των εργασιών διεθνούς συνάντησης για την Κρουαζιέρα, που διεξήχθη στην Κωνσταντινούπολη. Ήδη έγινε γνωστό το ενδιαφέρον δύο μεγάλων εταιριών για νέα δρομολόγια από το 2013 στην Ελλάδα, με πλοία νέας γενιάς.

Στο forum από πλευράς ΟΛΠ συμμετείχε ο πρόεδρος του Οργανισμού Γιώργος Ανωμερίτης και ο διευθυντής διοίκησης και πρόεδρος της MedCruise Σταύρος Χατζάκος.

Για τα συμπεράσματα του Forum και τις δυνατότητες διοργάνωσης χειμερινών δρομολογίων κρουαζιέρας στην Ελλάδα, όπως δήλωσε ο κ. Ανωμερίτης, θα συνέλθει άμεσα η τεχνική επιτροπή κρουαζιέρας της Ένωσης Λιμένων Ελλάδος (ΕΛΙΜΕ) και εντός του Ιανουαρίου 2012 η σύνοδος των Ελληνικών Λιμένων Κρουαζιέρας, η οποία θα λάβει και τις τελικές αποφάσεις προώθησης και στήριξης τέτοιων προτάσεων.

Υπενθυμίζεται ότι ο Ο.Λ.Π. Α.Ε. έχει ήδη λάβει αποφάσεις ειδικών εκπτώσεων για χειμερινά δρομολόγια κρουαζιέρας στο τελευταίο Δ.Σ. του Οργανισμού, απόφαση η οποία έγινε θετικά δεκτή από την αγορά.

Απαιτούνται πάντως συνολικά μέτρα με ενεργή τη συμμετοχή των δήμων και Λιμενικών Ταμείων των πόλεων και λιμένων που υποδέχονται κρουαζιερόπλοια, άλλα και των τοπικών κοινωνιών, δήλωσε ο Γιώργος Ανωμερίτης ο οποίος έκανε λόγο για «μια νέα τουριστική κουλτούρα».

Με την ευκαιρία του Forum, ο κ. Ανωμερίτης επισκέφθηκε το Οικουμενικό Πατριαρχείο και έγινε δεκτός από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. κ. Βαρθολομαίο με τον οποίο συζήτησε την αναγνώριση του Πειραιά ως οικολογικού λιμανιού (Εcoport), καθώς και την περαιτέρω διερεύνηση των παραμέτρων ανάπτυξης του θρησκευτικού τουρισμού στη Μεσόγειο και την Ελλάδα.

Μας ψεκάζουν!

 

Μας ψεκάζουν! Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα; Ο κόσμος γκρεμίζεται ,  η χώρα  βουλιάζει ,  η ζωή μας όπως την ξέραμε καταρρέει  και … ημείς άδωμεν! Άρα μας ψεκάζουν!
Αυτό που ήταν μυστικό, αυτο που μέχρι και πριν λίγο καιρο, όποιος το ανέφερε χαρακτηρίζονταν αμέσως ως Κασσάνδρα, το λένε πια και το γράφουν όλοι : Η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να ξεπληρώσει το χρέος της. Κι εμείς παρακολουθούμε απαθείς, να ψηφίζεται ένας προυπολογισμός που όλοι ξέρουμε οτι δεν θα εφαρμοστεί ποτέ, με στόχους που δεν θα υλοποιηθούν ποτέ.
Αυτοί που έλεγαν ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου, όχι από ανικανότητα, αλλά με δόλο και σχέδιο, έφερε τη χώρα σε κατάσταση ανάγκης, έφερε το ΔΝΤ στην Ελλάδα και την Ευρώπη, ήταν μέχρι τώρα λίγοι που  τους κολλούσαν  τη ρετσινιά του γραφικού  ή του συνομωσιολόγου  και οι φωνές τους πνίγονταν από τα συστημικά μέσα. Τώρα  επαληθεύονται από τα γεγονότα.  Κι όμως. Ο ΓΑΠ είναι ακομα πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, μπορεί και ταξιδεύει και μιλάει και υπερασπίζεται ανερυθρίαστα το «έργο» του, ενώ οι υπουργοί της κυβέρνησής του, αυτοί που συμμετείχαν ενεργά στην καταστροφή, συνεχίζουν να είναι υπουργοί και να μη λογοδοτούν. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά ερίζουν και για τη διαδοχή, τολμούν και μιλούν για ιδεολογία, για ανανέωση, για αλλαγή σελίδας, οι αποτυχημένοι, οι λίγοι, αυτοί που δεν ξέρουν αν θα είναι βουλευτές μετά τις εκλογές.
Η χώρα έχει για πρωθυπουργό, τον ως τώρα σύμβουλο του Παπανδρέου, με ουσιαστική συμμετοχη στις εκσυγχρονιστικές λογιστικές αλχημείες, με μοναδική ως τώρα διαφωνία το κούρεμα,  το οποίο  τώρα καλείται να διαχειριστεί! Έχει υπουργούς τον Άδωνι και το Βορίδη, νομιμοποιώντας έτσι τη συμμετοχή της ακροδεξιάς στην κυβέρνηση, τον καιροσκοπισμό και τη φαιδρότητα. Έχει κυβέρνηση που προήλθε από μια βουλή  η οποία δεν αντανακλά σε καμιά περίπτωση τη βούληση του λαου. Όλοι ξέρουν ότι αν γινόταν εκλογές, η σύνθεση της βουλής θα ήταν τελείως διαφορετική. Αλλά όχι μόνο δεν γίνονται εκλογές, αλλά με κάθε ευκαιρία, διαρρέουν και προπαγανδίζουν τη μετάθεση  της ,  κατά τα λοιπά, συμφωνημένης ημερομηνίας!
Ο στρατός και  ο στόλος  δεν έχουν πυρομαχικά και καύσιμα. Κι αντί να ασχολούμαστε μ αυτό , ανακαλύψαμε ακροδεξιά σταγονίδια, ανακαλύψαμε σχέδια πραξικοπήματος, ξηλώσαμε την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων.
Αυτά κι άλλα πολλά παρόμοια συμβαίνουν. Κι ο κόσμος τα βλέπει. Κι όλοι λενε οτι πρέπει να γίνει κάτι, πρέπει να ξεσησκωθούμε, πρέπει να βγούμε στους δρόμους. Κι όμως δεν γίνεται τίποτα. Ως τώρα υπήρχαν πολλές δικαιολογίες. Δεν ξέραμε τι ακριβώς συμβαίνει, καλλιεργούνταν διάφορες ελπίδες ότι οι θυσίες θα πιάσουν τόπο, ότι οι εταίροι μας θα δείξουν αλληλεγγύη ή θα αναγκαστούν σε συλλογική αντιμετώπιση του προβλήματος. Τώρα όμως, ξέρουμε την αλήθεια και οι ελπίδες μας έχουν διαψευσθεί μία- μία. Τι μας κρατάει  λοιπόν σε  κοινωνικό αυτισμό; Η χρόνια  υποβάθμιση της παιδείας , η βραχύβια και δάνεια ευμάρεια, το life style της σημιτικής εποχής, η ηθική νομιμοποίηση της  λαμογιάς, η σταδιακή  αποιδεολογικοποίηση της πολιτικής δράσης και λειτουργίας, η πολτοποίηση της σκέψης  από την κρεατομηχανή της   τηλε-Δημοκρατίας,  μόλυναν το κοινωνικό σώμα …
Φαίνεται  ωστόσο πως τα  αντισώματα υπάρχουν. Το καλοκαίρι οι αγανακτισμένοι, το φθινόπωρο   οι  παρελάσεις,  έδειξαν ότι η ανοχή  του κόσμου εξαντλείται … Έδειξαν όμως κυρίως   ότι ο λαός, μπορεί να υπομείνει την οικονομική αφαίμαξη,  αλλά την ταπείνωση και τον εξευτελισμό όχι.  Και παρά την αφασία του , το πολιτικό και  μιντιακό σύστημα   θορυβήθηκε. Κι αντέδρασε με τον μοναδικό τρόπο που ξέρει. Διεμβολίζοντας και υποβαθμίζοντας τις αντιδράσεις, αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη, τρομοκρατώντας  με  εσχατολογικά σενάρια ,  πόνταρε στη διαχείριση του φόβου, παίζοντας  έτσι το τελευταίο χαρτί (κυβέρνηση Παπαδήμου),  σε μια ύστατη προσπάθεια να  κερδίσει χρόνο. Και φαίνεται να  τον κέρδισε…
Αλλά για λίγο . Αν δεν δοθεί στο λαό η δυνατότητα να επιδοκιμάσει, να αποδοκιμάσει, να διαμαρτυρηθεί, να εκτονώσει την οργή του μέσω της κάλπης, θα το κάνει στο δρόμο. Και  τότε όσο και να μας «ψεκάζουν» δεν θα τους  σώζει  τίποτα…