Παρασκευή 5 Αυγούστου 2011

Καταρρέει το σύστημα!!!

 
 

Η χθεσινή μέρα ήταν η χειρότερη για την Wall Street εδώ και τρία χρόνια, με τις μετοχές να καταρρέουν εξαιτίας των φόβων για τη κρίση χρέους της ευρωζώνης, και την δυσκολία της αμερικανικής οικονομικής ανάκαμψης.
Στη Νέα Υόρκη, ο δείκτης Dow Jones έκλεισε με πτώση κατά  500 μονάδες, ή 4.3%. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πτώση μέσα σε μια ημέρα από τις 22/10/08. Επίσης στη  Νέα Υόρκη, ο δείκτης S&P 500 σημείωσε πτώση 4.8%, και ο Nasdaq 5%.
Λίγο πριν, ο πρόεδρος της ευρωπαϊκής Κομισιόν Jose Manuel Barroso προειδοποίησε για εξάπλωση της κρίσης χρέους.
Εν τω μεταξύ, μεγάλη πτώση σημείωσαν ο δείκτης Dax της Φρανκφούρτης, και ο  FTSE 100 του Λονδίνου, από το φόβο ότι τόσο η Ιταλία όσο και η Ισπανία κινδυνεύουν από τη κρίση.
Οι επενδυτές κατέφυγαν στο χρυσό, στέλνοντας τη τιμή του στα ύψη, με την ουγγιά να αγγίζει πλέον τα $1.677.
Παράλληλα, τα αρνητικά στοιχεία σε σχέση με την ανεργία της Αμερικής, τροφοδότησαν τους φόβους για τη δυσκολία της οικονομικής της ανάκαμψης.
Οι ατμομηχανές της Wall Street  επίσης χτυπήθηκαν άσχημα, με τις μετοχές των JP Morgan και  Bank of America να χάνουν 5% και 7.4% αντίστοιχα.
Στην Ευρώπη, η Lloyds Banking Group έπεσε 9.9%, και η Royal Bank of Scotland 7%. Η γαλλική Societe Generale έχασε 6.9%, ενώ η γερμανική Commerzbank έπεσε κατά 6.8% στη Φρανκφούρτη.
Η τιμή του πετρελαίου έπεσε κι αυτή, αφού επικρατεί η ανησυχία πως η δυσπραγία της παγκόσμιας οικονομίας θα μειώσει τη ζήτηση του.
Σε επιστολή του προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ο Barroso μιλάει για διάδοση της κρίσης πέρα από την Ελλάδα, τη Πορτογαλία, και την Ιρλανδία. Όπως λέει, «οι αγορές δεν έχουν πειστεί πως πήραμε κατάλληλα μέτρα για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα».Κάλεσε επίσης τις κυβερνήσεις να στηρίξουν το ευρώ, και ζήτησε από τους ηγέτες να πάρουν άμεσα μέτρα προκειμένου να εφαρμοστούν οι αλλαγές στον νέο ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης EFSF, που συμφωνήθηκε πριν από δυο εβδομάδες.
Από τη πλευρά του, ο πρόεδρος της ΕΚΤ Jean-Claude Trichet ανέφερε πως η αγορά των ομολόγων συνεχίζεται και είναι διάφανη, ενώ τα επιτόκια στην ευρωζώνη παραμένουν στο 1.5%. Οι δηλώσεις αυτές των Trichet και Barroso, έγιναν εν μέσω φόβων ότι η Ιταλία και η Ισπανία μπαίνουν και αυτές  σε  κρίση χρέους.
Τα ισπανικά σπρέντς αυξήθηκαν χθες από το 4% που ήταν στο 4.8%, και αυτό αποδεικνύει την αυξανόμενη αγωνία των αγορών για τη δυνατότητα της χώρας να εξυπηρετήσει τα δάνειά της. Παράλληλα, η Ισπανία ανέβαλλε τη δημοπρασία ομολόγων που είχε προγραμματιστεί για την 18 Αυγούστου.
Στην Ιταλία, ο Silvio Berlusconi συνεχίζει τις προσπάθειές του να επαναφέρει την εμπιστοσύνη στην ιταλική οικονομία, με ομιλία του στη Βουλή,  και με αλλεπάλληλες συναντήσεις με εργοδότες, συνδικαλιστές, επιχειρηματίες, κλπ.

Οι κερδοσκόποι δεν συγχωρούν τους φυγόμαχους

Αυτά γράφει το BBC περιγράφοντας την χθεσινή “μαύρη Πέμπτη” στα διεθνή χρηματιστήρια τα οποία βουλιάζουν κάτω από την αδυναμία των ευρωπαίων ηγετών να αντιμετωπίσουν την οικονομική κρίση και τις επιθέσεις των κερδοσκόπων. Αναταραχή και στην Αθήνα καθώς οι δραματικές εξελίξεις στη διεθνή οικονομία είναι ανεξέλεγκτες. Μπορεί η διάχυση της κρίσης σε όλη την ευρωζώνη να οδηγήσει (αν και όποτε) σε μια συνολική λύση, αν δεν γίνει, ωστόσο, κάποια δυναμική κίνηση τότε και η Ελλάδα θα έχει πρόβλημα και με την επόμενη δόση του πρώτου δανείου και με το νέο δανεισμό που έχει δρομολογηθεί.
Γράφαμε σε πρόσφατη ανάρτηση ότι οι κερδοσκόποι δεν συγχωρούν τους φυγόμαχους και τώρα ήρθε  η επιβεβαίωση. Χωρίς ουσιαστικά να υπάρχουν δραματικά στοιχεία, χωρίς καμιά μεγάλη ανατροπή στα οικονομικά της Ιταλίας και της Ισπανίας, αλλά με πολλά μικρά ειδησάρια που δημιουργούν αναταραχές, ήρθε η κατάρρευση στα χρηματιστήρια
Τι είναι, όμως, αυτό που προκαλεί πανικό; Ουσιαστικά είναι η αβεβαιότητας για την εξέλιξη χρέους στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Στη μια πλευρά του Ατλαντικού το ελληνικό πρόβλημα τελικά δεν είναι το μόνο καθώς μια σειρά από χώρες είναι ευάλωτες. Στην άλλη πλευρά η συμφωνία Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων δεν μπορεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις για το τεράστιο χρέος των Αμερικανών που δε λύνεται με ημίμετρα.
Από την άλλη, οι αγορές δεν έλαβαν και τόσο σοβαρά υπόψη τις δηλώσεις του Ζ. Κ. Τρισέ που εμφανίστηκε καθησυχαστικός και επιβεβαίωσε τη στήριξη της ΕΚΤ με αγορές ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά.
Αλλά και ο Μπαρόζο που είπε ότι η κρίση έχει ξεφύγει από την περιφέρεια της Ευρωζώνης και χτυπά και τον πυρήνα της προκάλεσε φόβο για απρόβλεπτες εξελίξεις.
Το σίγουρο είναι ότι η επενδυτική κοινότητα φοβάται ότι πάμε σε νέο κύκλο ύφεσης παγκοσμίου εμβέλειας. Κάτι τέτοιο προφανώς δεν ευνοεί μια χώρα όπως η Ελλάδα που βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Αλλωστε, όταν τα βουβάλια τσακώνονται, την πληρώνουν τα βατράχια.

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2011

Πώς εξελίχθηκε η Πολιτική του Αντώνη Σαμαρά για το Χρέος

Share
Με όλα όσα έχουμε αναφέρει στα προηγούμενα σημειώματά μας:
– και για το πώς και γιατί το Ελληνικό Χρέος έγινε ΜΗ βιώσιμο (με συμβατικά κριτήρια) από το Μνημόνιο και, εν πολλοίς, εξ αιτίας του.
Μπορούμε τώρα να αξιολογήσουμε την στρατηγική του Αντώνη Σαμαρά:
Πριν απ’ όλα, ο Σαμαράς από την πρώτη στιγμή αντιλήφθηκε και το μέγεθος του προβλήματος και τους κινδύνους για την υπόσταση της χώρας, γι’ αυτό και πολιτεύθηκε, όχι ως «παραδοσιακή Αντιπολίτευση» που ποντάρει στη «φθορά της Κυβέρνησης», αλλά ως εάν από τον ίδιο εξαρτιόταν η επιβίωση της χώρας.
Στην πρώτη φάση (Δεκέμβριο 2009-Μάϊος του 2010), όταν το ελληνικό χρέος ακόμα ήταν μέσα στα όρια της βιωσιμότητας (1,15) ο Σαμαράς πρότεινε μέτρα που θα μείωναν το πρωτογενές έλλειμμα στο μηδέν και θα τόνωναν την οικονομία, για να αντέξει τη μείωση των ελλειμμάτων. Προσέφερε μάλιστα γενναιόδωρη «συναίνεση», ώστε να ληφθούν έγκαιρα τέτοια μέτρα…
Επειδή όλο αυτό το διάστημα η Κυβέρνηση του ΓΑΠ έκανε τα αντίθετα και δεν πήρε εγκαίρως μέτρα, οδηγήθηκε η Ελλάδα στο Μνημόνιο.
Και τότε ο Σαμαράς το καταψήφισε, διότι επέβαλε στη χώρα ασφυξία ύφεσης, ενώ εκτίνασσε το χρέος σε επίπεδα μη βιώσιμα.
Έβαζε τη χώρα «σε φαύλο κύκλο ύφεσης και υπερχρέωσης», όπως είπε τότε…
Λίγο αργότερα, (στο Ζάππειο-Ι, τον Ιούλιο του 2010) πρότεινε:
– μέτρα που τόνωναν την Οικονομία (για να βγει από την ύφεση)
– μηδενικού δημοσιονομικού κόστους (για να μην επιδεινωθούν τα ελλείμματα)
– και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας (για να ελεγχθεί η εκτίναξη του χρέους και να ξαναγίνει βιώσιμο).
Τώρα πια δεν ήταν «συναινετικός» στο λάθος (του Μνημονίου), αλλά παρέμενε θετικός (με προτάσεις διεξόδου από την κρίση).
Στο κέντρο της πολιτικής του, το γεγονός ότι το Χρέος της χώρας γινόταν σταδιακά μη βιώσιμο. Και για να το αντιμετωπίσει αυτό, πρότεινε καταπολέμηση των ελλειμμάτων, με προοπτική πλέον, όχι απλώς μηδενικά πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά ταχύτατη κάλυψη και των τόκων, ώστε να σταματήσει και να αντιστραφεί η απόλυτη αύξηση του χρέους. Πρότεινε μηδενικά δημοσιονομικά ελλείμματα!
Ακριβώς, επειδή έβλεπε ότι αλλιώς το χρέος γινόταν μη βιώσιμο. Άρα θα άρχιζε συζήτηση αναδιάρθρωσης, που θα πέρναγε μέσα από «χρεοκοπία».
Ταυτόχρονα πρότεινε αξιοποίηση της περιουσίας για να προκύψει σύντομα μείωση του χρέους.
Και τέλος πρότεινε επιτάχυνση της Ανάκαμψης για να μπορέσουν να γίνουν όλα αυτά μιαν ώρα αρχύτερα.
Οι προτάσεις Σαμαρά αρχικά αγνοήθηκαν από την Κυβέρνηση. Ύστερα χλευάστηκαν. Όμως, ένα χρόνο αργότερα η Κυβέρνηση προσπαθεί αποσπασματικά και όπως-όπως να τις εφαρμόσει, χωρίς ακριβώς να καταλαβαίνει πώς…
Να σημειωθεί ότι κόμμα της Αντιπολίτευσης στην Ελλάδα σπάνια προτείνει αναλυτικά εναλλακτικές προτάσεις σε μια πολιτική που διαφωνεί.
Γιατί κάτι τέτοιο έχει ρίσκο…
Ακόμα σπανιότερα Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης παίρνει το κόστος να ψηφίζει σωστά επί μέρους στοιχεία μιας Κυβερνητικής πολιτικής με την οποία συνολικά διαφωνεί.
Ο Σαμαράς πήρε και το κόστος και το ρίσκο.
Και του βγήκε:
Δέκα μήνες αργότερα, η «Τρόϊκα» πρότεινε και η κυβέρνηση αποδέχθηκε πολλά από τα μέτρα τόνωσης της ζήτησης που είχει προτείνει ένα χρόνο πριν ο Σαμαράς, καθώς και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας για άμεση μείωση του χρέους.
Μόνο που όλα αυτά, πια, δεν έφταναν. Άσε που και η κυβέρνηση δεν ήξερε πώς να τα κάνει (ούτε τα πολύ-πίστευε)…
Μετά τον Απρίλιο του 2011, όταν φάνηκε πια ότι το Μνημόνιο δεν λειτουργεί, ότι η ύφεση «απορροφά» όλα τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος, ότι το έλλειμμα, αντί να μειώνεται πλέον αυξάνεται – παρά τις οδυνηρές θυσίες – και το Χρέος εκτοξεύεται σε πρωτοφανή επίπεδα, ο Σαμαράς πρότεινε νέο συνολικό πακέτο πολιτικής: το «Ζάππειο-ΙΙ».
Τώρα πια εισηγήθηκε, όχι απλώς μέτρα που θα διευκολύνουν την Ανάκαμψη, αλλά ένα συνολικό «δημιουργικό σοκ» για «Επανεκκίνηση» της Οικονομίας.
Γιατί η Ανάκαμψη δεν μπορούσε πια να έλθει ούτε εύκολα, ούτε αυτόματα…
Η ύφεση που είχε μεσολαβήσει ήταν τόσο μεγάλη, που δεν αρκούσαν μέτρα τόνωσης της ζήτησης. Χρειάζονταν ένα συνολικό πακέτο Επανεκκίνησης, και από την πλευρά της Προσφοράς και από την πλευρά της Ζήτησης και από την πλευρά της Ρευστότητας. Καθώς και συνολική στρατηγική για την Αξιοποίηση της Δημόσιας Περιουσίας.
Αυτή τη φορά η «πρόταση Σαμαρά» είχε τεράστια απήχηση. Προκάλεσε, βέβαια, αντιδράσεις, κυρίως η ταυτόχρονη μείωση των φορολογικών συντελεστών…
Αλλά όταν, μετά από λίγο άρχισε να γίνεται γνωστό πως η αύξηση όλων των φορολογικών συντελεστών προκάλεσε μείωση φορολογικών εσόδων, οι αντιδράσεις άρχισαν να αμβλύνονται.
Όσο περνάει ο καιρό και συνειδητοποιείται ο βαθμός παράλυσης της Ελληνικής Οικονομίας που έχει προκληθεί λόγω Μνημονίου, τόσο αναδεικνύεται η προτεραιότητα να αλλάξει η πολιτική του Μνημονίου, να υπάρξει Επανεκκίνηση της Ελληνικής Οικονομίας, να υπάρξει Επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου (και του Μεσοπρόθεσμου πλέον), ώστε η χώρα να μπορέσει να ξεπεράσει την κρίση δανεισμού.
Όλες οι προσπάθειες για βελτίωση των όρων αποπληρωμής του χρέους, που έγιναν – και παλαιότερα και πρόσφατα – δεν λύνουν αυτό το πρόβλημα. Άρα δεν λύνουν κανένα πρόβλημα…
Καλύτεροι όροι αποπληρωμής, όταν προσφέρονται για να συνεχιστεί η ίδια Πολιτική υφεσιακής ασφυξίας είναι «δώρο-άδωρο».
Θα μπορούσε η βελτίωση των όρων αποπληρωμής να βοηθήσει πραγματικά, αν συνοδευόταν από αλλαγή της Οικονομικής πολιτικής.
Αλλά με συνέχιση της ίδιας πολιτικής, ελάχιστα ενδιαφέρει πια αν μας χρεώνουν μικρότερα επιτόκια…
Το πρόβλημα με την Ελληνική Οικονομία δεν είναι να ξεπληρώνει λιγότερα κάθε χρονιά, για περισσότερα χρόνια. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορεί να ξεπληρώνει τίποτε και βουλιάζει συνεχώς σε βαθύτερο χρέος.
Τώρα εξάντλησαν πια τα μέτρα βελτίωσης των όρων δανεισμού.
Κι επειδή η Ελληνική Οικονομία δεν αντιδρά στη «θεραπεία», είναι υποχρεωμένοι να αρχίσουν να συζητούν αλλαγή και της Πολιτικής που επέβαλαν στην Ελλάδα.
Χωρίς αυτό η Ελλάδα δεν σώζεται. Αλλά και η Ευρώπη, πλέον, δεν γλιτώνει…
Τώρα η πολιτική της Επαναδιαπραγμάτευσης έρχεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά στο προσκήνιο…
Τηλέμαχος

ΝΔ: “αποποινικοποίηση” σημαίνει νομιμοποίηση της χρήσης των ναρκωτικών


Ο Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Δικαιοσύνης της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Ηλείας, Κώστας Τζαβάρας, με αφορμή την αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Είναι εξαιρετικά δύσκολο να κατανοήσουμε το χρόνο που επέλεξε ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Μιλτιάδης Παπαϊωάννου, για να εξαγγείλει την πρόθεσή του να προχωρήσει σε αποποινικοποίηση της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών.
Γιατί σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, όπου η δυστυχία και η οικονομική εξαθλίωση πλήττουν μαζικά την ελληνική κοινωνία, τέτοιες αποφάσεις, όχι μόνο δεν γιατρεύουν, αλλά επιδεινώνουν το πρόβλημα.
Πολύ περισσότερο όταν η έννοια της αποποινικοποίησης πάρει τη διάσταση της “απενοχοποίησης” ή “νομιμοποίησης” της χρήσης των ναρκωτικών.
Η αντιμετώπιση της κοινωνικής μάστιγας των ναρκωτικών, δεν προσφέρεται για επικοινωνιακές χρήσεις. Προϋποθέτει σοβαρή μελέτη και αποτελεσματική δράση που θα λαμβάνει υπόψη τις εξελίξεις της επιστήμης, την εμπειρία των άλλων κρατών και τις οδηγίες του ΟΗΕ. Κυρίως όμως θα ακουμπά πάνω στην παρατήρηση της συγκεκριμένης κοινωνικής πραγματικότητας και θα σέβεται τον πόνο που υπάρχει σε κάθε οικογένεια που υποφέρει από “το πρόβλημα”.
Πρέπει να είμαστε φειδωλοί σε “γενναίες” εξαγγελίες, όταν μάλιστα δεν γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένο σχέδιο ρυθμίσεων.
Οι καλές προθέσεις περισσεύουν στον χώρο της αντιμετώπισης των ναρκωτικών. Λείπουν οι ορθά σχεδιασμένες δράσεις που οφείλουν να ισορροπούν μεταξύ της πρόληψης και της θεραπείας του εξαρτημένου ατόμου από τη μια πλευρά και της κοινωνικής αποδοκιμασίας της χρήσης των ναρκωτικών και του περιορισμού της προσφοράς και της ζήτησής τους από την άλλη.
Άραγε αποποινικοποίηση της χρήσης, σημαίνει νομιμοποίηση και απελευθέρωση της χρήσης των ναρκωτικών;
Σε θέματα υψίστης κοινωνικής ευαισθησίας, απαιτείται μέγιστη περίσκεψη. Εμείς πιστεύουμε ότι το μείζον ελληνικό πρόβλημα στον αγώνα αυτό, αποτελεί η πολυδιάσπαση των δυνάμεων, των θεσμών και των πόρων, που έχει αφιερώσει η πολιτεία και η κοινωνία για την καταπολέμηση των ναρκωτικών.
Επιβάλλεται η συγχώνευση όλων των υπηρεσιών, οργανισμών, σωματείων κ.λπ. και η ίδρυση ενός κεντρικού και ενιαίου Εθνικού Συμβουλίου κατά των ναρκωτικών. Μια Αρχή, ένα Σχέδιο, μια Δράση. Αυτή πρέπει να είναι η κατεύθυνση για μια αληθινή και αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος. Δεν πρέπει όμως στο όνομα οποιασδήποτε “φιλελευθεροποίησης” να υποτιμάμε τους ισχυρούς δεσμούς που εξακολουθούν να κρατούν οργανικά ενωμένα τα ναρκωτικά με το έγκλημα και το βρώμικο χρήμα».

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011

ΦΙΛΟΙ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ GOOGLE KAI ΟΧΙ ΜΟΝΟ

ΝΔ: οι μάσκες της συναίνεσης έπεσαν …


Να αναλάβει πρωτοβουλία για ένα «Εθνικό Συμβόλαιο για τον Τουρισμό» ανάμεσα σε κόμματα, κοινωνικούς εταίρους και συλλογικούς φορείς του κλάδου κάλεσε χθες την κυβέρνηση ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς.
Απάντησε το υπουργείο Τουρισμού, λέγοντας μεταξύ άλλων:” Η εθνική συναίνεση στο χώρο του τουρισμού με τη μεγάλη συμμετοχή και των χιλιάδων εργαζόμενων που αγωνίζονται καθημερινώς για τη στήριξη του κλάδου είναι ήδη πράξη, απαντά το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού στην πρόταση του προέδρου της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά, για ένα «Εθνικό Συμβόλαιο για τον Τουρισμό …..Μας καλείτε να τολμήσουμε δηλώνοντας ότι μας περιμένετε. Δεν έχετε καταλάβει ότι εσείς πρέπει να τολμήσετε και εμείς είμαστε αυτοί που σας περιμένουμε για να στηρίξετε τον ελληνικό τουρισμό τις δύσκολες αυτές ώρες χωρίς να υποδαυλίζετε και στη συνέχεια να εμφανίζεστε ότι αλλάξατε στάση γεγονότα όπως αυτά με τους οδηγούς ταξί».
Σήμερα ανταπάντησε ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας Γιάννης Μιχελάκης, ο οποίος τόνισε ότι “Οι μάσκες έπεσαν, η κυβέρνηση απέδειξε ότι είναι προσχηματικές οι αναφορές της στη συναίνεση και ανύπαρκτο το ενδιαφέρον της για τη μεγαλύτερη βιομηχανία του τόπου, τον Τουρισμό”
Από τη μια, επιχειρούν να εκβιάσουν όχι συναίνεση, αλλά συνενοχή στην αποδεδειγμένα λανθασμένη πολιτική τους και από την άλλη, αρνούνται -όπως αρνούνταν πάντα- τη συνεννόηση στα αυτονόητα και τα σωστά., τόνισε ακόμα ο κ. Μιχελάκης και συνέχισε
Η κυβέρνηση, με ύβρεις και ασύστολα ψεύδη, απορρίπτει σήμερα συγκεκριμένες προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας για τη στήριξη του Τουρισμού.
Όπως έχει απορρίψει και τις προτάσεις μας για μέτρα ανάπτυξης, για αυξημένη κοινοτική συμμετοχή στο ΕΣΠΑ, για μειωμένους συντελεστές φορολόγησης, για την εργασιακή εφεδρεία, για τα αυθαίρετα. Προτάσεις που αρχικά λοιδορούσε, αργότερα αναμασούσε και τώρα επιχειρεί να εμφανίσει σαν δικές της.

Ο κ. Γερουλάνος προσποιείται ότι τα βλέπει όλα τέλεια στον Τουρισμό και αρνείται ακόμη και να συζητήσει τις προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας. Προτάσεις τις οποίες ο Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, με σημερινή ανακοίνωσή του, θεωρεί σωστές.
Επικαλείται, μάλιστα, και μια σειρά από δικά του “επιτεύγματα”. Του τα αναγνωρίζουμε. Γιατί, πράγματι, δικά του “επιτεύγματα” είναι:
-       Η αύξηση του ΦΠΑ στις επιχειρήσεις εστίασης.
-       Η ανοργανωσιά και το χάος στις μαρίνες.
-       Τα αδιέξοδα στην πιστοποίηση των ιαματικών υδάτων.
-       Ο μηδενισμός του θεματικού τουρισμού.
-       Οι κλειστοί αρχαιολογικοί χώροι και οι κλειστές αίθουσες Μουσείων.
-       Η ματαίωση παραστάσεων στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.
-       Η έλλειψη προβολής και έγκαιρης ενημέρωσης για τα προγράμματα των Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.
-       Το κλείσιμο και η υπολειτουργία Γραφείων του ΕΟΤ στο εξωτερικό.
-       Το πάγωμα του χωροταξικού σχεδιασμού στον Τουρισμό.
-       Και τέλος η απελευθέρωση της κρουαζιέρας, το περίφημο καμποτάζ, όπως επισημαίνουν ακόμη και βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ., έμεινε μόνο στα λόγια.

Όσον αφορά στα πραγματικά επιτεύγματα στον Τουρισμό, που επικαλείται ο κ. Γερουλάνος, αυτά έγιναν  επί των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας.
Και είναι ανάμεσα στα άλλα:
-       Η απαλλαγή τελών στα περιφερειακά αεροδρόμια.
-       Οι επιδοτήσεις εργασίας 50.000 εργαζόμενων στο χώρο των τουριστικών επιχειρήσεων.
-       Τα visa centers στη Ρωσία που επεκτάθηκαν μέχρι και τη Σιβηρία.
-       Και η Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα στη διαφήμιση με τους μεγάλους Tour Operators.

Ο κ. Γερουλάνος έχει αφήσει αναπάντητη, όμως, και τη βασική πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, που είναι η μείωση του ΦΠΑ σε όλο το τουριστικό πακέτο στο 4,5%.
Εκτός και αν το έχει κάνει και… αυτό, αλλά δεν το έμαθε κανένας!».